Het idee werd gelanceerd om de reuzen, “bij hun geboorte”, te laten dopen en ze officieel te laten inschrijven in de Ekerse bevolkingsregisters. Hiervoor werden de nodige peters en meters gezocht, samen met een beschermheer. Wijlen Notaris Van Roosbroeck sr.vervulde de rol van beschermheer.
De peterswaren de heer Mathieu Vochten(voor de reus) en Jean Vermeire(voor de reuzin).
De meterswaren mevrouw Mathilde Hermans-De Crom(voor de reuzin) en mevrouw Paula Berckmans-Verbist(voor de reus).

De reuzen dragen verscheidene namen en zijn zelfs van adel, zoals op hun doopprentje te lezen valt, maar in de volksmond heten ze eenvoudigweg Mathieuen Mathilde.

Hun doop vond plaats op 1 februari 1975, dezelfde dag dat Prins Walter Iwerd ontvangen op het Ekerse gemeentehuis. Het werd een onvergetelijke plechtigheid — misschien wel de plezantste gebeurtenis die ooit in dat gemeentehuis plaatsvond. De doopheer, “Monseigneur Van Tiesteghem de Watervlo”, zorgde er alvast voor dat het niet aan humor ontbrak.

Een leuke anekdote: beide reuzen waren aanvankelijk opvallend slank — om niet te zeggen mager. Dat had een praktische reden: de korven moesten nog uit het magazijn van mandenvlechter Bockenkunnen! Later werden de vormen van reuzin Mathilde, zowel boven als onder, door De Bierpruverszelf wat aangepast... maar Mathieu bleef mager.

Het hoofd van reus Mathieuwerd volledig gemaakt en geschilderd door de Ekerse priester-kunstenaar Leo Broos.
Dat van reuzin Mathildewerd door bestuursleden Jan en Theovervaardigd, maar geschilderd door Sœur Clairevan de school Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes.

Aanvankelijk werden de reuzen gedragen met draagriemen door één man. Dat bleek echter een zwaar karwei — zeker bij wind. Leon Kemlandzette ze daarom op wieltjes, zodat ze sindsdien moeiteloos voortgeduwd kunnen worden.
Later zorgde Roger Custersnog voor een klein reusje: ’t Bierpruverke.

Een groot, ingelijst charterwerd destijds opgesteld en door alle aanwezigen op de plechtigheid ondertekend. Dit document wordt vandaag bewaard in het Ekers Documentatiecentrum.
De historische authenticiteit van de teksten werd verzekerd door heemkundige Frans Bresseleers.